Stilstaan is vooruitgaan bij DIOS E-top

Home » Blog » Stilstaan is vooruitgaan bij DIOS E-top

Stilstaan is vooruitgaan bij DIOS E-top

De jongens fladderen over het veld, allemaal met een bal, ze zijn er weer alle elf. Trainer Lé praat  met wat ouders, zet wat pionnen uit, dolt even met de één, dan met de ander. De training gaat beginnen. Gedisciplineerd en fanatiek werken de jongens  de oefeningen af. Warming up in combinatie met techniek, trappen en positie wisselen op korte afstanden, dan wat meer lengte erin, afronden op de goal in verschillende varianten. Zoals gebruikelijk dreigt het afsluitende partijspel erbij in te schieten.  Altijd tijd te kort! En daarom: altijd duurt de training langer, want een partijspel komt er!

Erwin van Baarle schreef in 2007 een boek: “ Presteren met plezier”. Centrale vraag:  gaan kinderen beter voetballen van onophoudelijke kritiek ? Sinds hij besloot pupillencoach te worden, paste hij de werkwijze en opvattingen die hij in zijn professionele bestaan heeft ontwikkeld met groot succes toe op het coachen van de jeugdvoetballers. Zijn teams werden winning teams zonder het presteren als uitgangspunt te hebben. In zijn boek legt Van Baarle uit dat voetballende kinderen allereerst plezier moeten hebben en zich verbeteren door juist hun sterke punten te benadrukken. Pingelen en spelvreugde staan voorop in zijn technische en tactische lessen.

Een prachtig boek en al even sprankelend toegelicht bij een gastoptreden van Van Baarle voor alle jeugdtrainers- en coaches van SV DIOS. Een uitdaging om zijn gedachten in de praktijk toe te passen.

Ouders van tegenstanders verbazen zich nog wel eens over het verbale volume van coach Lé. De jongens al lang niet meer, ze zijn het gewend. Maar is dat wat Van Baarle predikte? Lé is een coach die veel van zijn spelers vraagt. Die tijdens de wedstrijd sterk aanwezig is. Zijn aanwijzingen richten zich op gemaakte afspraken, op zaken die getraind zijn. Afgelastingen kent hij niet, altijd wordt er getraind of is er een vriendschappelijke wedstrijd georganiseerd. Elke gelegenheid om aan een toernooi mee te doen, wordt benut. Als er iemand in staat is om wedstrijden tegen een BVO (betaald voetbal organisatie) te organiseren is het Lé wel. De jongens lopen met hem weg. Tijdens sneeuwperiodes wordt hij ingepeperd en bij een kampioenschap liet hij zich door de jongens de sloot in gooien. Altijd aandacht voor kleine persoonlijke dingetjes, betrokken, gevoelig en emotioneel. Zo kennen de ouders van tegenstanders hem niet. Misschien is zijn uitgangspunt wat meer “presteren is plezier” en is dat juist wat Van Baarle niet bedoelde, maar wat maakt dan het succes?

Op trainingen legt Lé met grote regelmaat de zaak stil. Uitleg volgt, posities worden doorgenomen, alternatieven worden bekeken: opnieuw …. Keihard geschreeuwde complimenten als iets loopt zoals bedoeld: gewéééldig, klaaaaaassse, suuuuper, peeeeeerfect hoor je van grote afstand. En dan weer: stoooooooop. Kijk nou eens hier, zie je dit dan niet, wat hebben we nou afgesproken ….. Het spel wordt stilgelegd en dat is voor de jongens heel gewoon. Voorheen hadden ze nog wel eens ongeduld, wilden ze doorvoetballen, waren ze snel afgeleid. Inmiddels zien ook de jongens dat aanwijzingen op de training in de wedstrijden van pas komen. Er wordt ook inmiddels herkend waarop getraind is en wat in de wedstrijd wel en niet lukte.

Ouders van de jongens staan opvallend goed vertegenwoordigd langs de lijn. Zowel tijdens trainingen als tijdens wedstrijden. Een ieder ziet de voortgang, dat er telkens weer wordt verbeterd, dat trainingen in de wedstrijden terugkomen. Zij kennen de achtergrond van het verbale volume van Lé tijdens de wedstrijden en herkennen zijn punten. Eén van de ouders licht het aardig toe. Lé benadrukt de samenhang in het spelletje, zoals bijvoorbeeld:

  • Het begint bij een goede aanname, vervolgens op een goede manier inspelen en daarbij ook de juiste keuze maken, want als je iemand aanspeelt die tussen drie tegenstanders staat heb jij je werk goed gedaan, maar is het team de bal kwijt.
  • Als je de bal wilt hebben moet je bewegen, sta je te dicht op elkaar dan zijn de ruimtes te klein.
  • Als je de bal wilt veroveren moet je het veld klein maken, met elkaar druk zetten, instappen als een bal nog onderweg is.

Het zijn voorbeelden van momenten die tijdens de training worden benadrukt, waarin duidelijkheid wordt gecreëerd.  Het spel wordt stil gelegd en Lé legt uit. Inmiddels praten de spelers mee: wat als ik dan …., als ik dan jij …., kunnen we niet … Stilstaan is vooruitgaan.

Ik herken veel van het DIOS-team in mijn werk. De regelcyclus bijvoorbeeld: wat zien we, wat vinden we ervan, willen we iets bijstellen? Probleemanalyse, afspraken maken, inoefenen en in praktijk brengen. Leren leren. Waarderend en kritisch zijn. Confronterend coachen, vanuit verbinding. Samenhang in leren en ontwikkelen. Met elkaar spreken, dialoog en debat. Spel en discipline. Duidelijkheid. Zien van resultaat, verbetering.

Zijn wij nog continu aan het leren, nemen we voldoende tijd om af en toe eens stil te staan bij de gang van zaken, werken we consistent en consequent aan een gezamenlijk toekomstbeeld? Ervaren wij het nog dagelijks: presteren is plezier én presteren mét plezier?

By | 2018-01-23T13:07:39+00:00 september 27th, 2016|Blog|Reacties uitgeschakeld voor Stilstaan is vooruitgaan bij DIOS E-top